رفاقت گودی و غیر گودی بر نمی داشت!
ساعت ٧:٤٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸۸/٧/۱٤ 

برای تو می نویسم

فقط برای تو 

دخترک قصه های دور

دخترک قصه های شاه پریان

قصه های راه و بی راه

راوی قصه های من مرد

وقتی که مرد افسانه ی "بودنمون" ته کشید...اسطوره های کاغذیش کهنه شدن...عزیزم

های سطر سطرش به "هو چته "ها تبدیل شدن...انگار بالاخره جادوگر پیر عصای

سیاهشو تکون داد...انگار رنگای دنیامون خاموش شد...سیاه و سیاه

راوی قصه های کودکانه من مرد ...قصه های آسمان پاک 
                                             نور جاری ، آب
                                             سرد تاری ،‌خاک 
                                             قصه های خوشترین پیغام
                                             از زلال جویبار روشن ایام 
                                             قصه های بیشه ی انبوه ، پشتش کوه ، پایش نهر
                                             قصه های دست گرم دوست در شبهای سرد شهر

آی با توام دخترک قصه های دور . . .  

 


 
وقتی نمیتونی قواعد بازی رو تغییر بدی. . .
ساعت ۱٢:۳۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۳۸۸/٧/۸ 

هی طرح زدن تا تایید استادو ساختن ماکتای بی سر و ته و توی روزای گرم ماه رمضونیه

تابستونی دنبال چوب گشتنو هفته ها توی کارگاه اره کردنو سنباده زدنو ،مجوز دفاع

گرفتنو توی تگرگ و بارون لاله زار رفتنو چند شب نخوابیدنو گزارش کار نوشتنو صب زود با

آژانس رفتنو سر راه پیرینت گزارش کار عملی رو گرفتنو ،آبمیوه برای پذیرایی خریدنو بدو

بدو کارهای عملی پروژه رو نورپردازی کردنو ،استقبال از دوستایی که به یادت بودنو 

 ،انتظار کشیدنو ،تحمل کردن حرفای بی سر و ته مدیر گروه محترمو  ،چند

دقیقه توضیح دادنو بازم انتظار کشیدنو پذیرایی کردنو  آخرش شنیدن نمره پروژه نهایی

مقطع کارشناسی صنایع دستی و تمام.

تموم شد.

در تاریخ ٣٠/۶/١٣٨٨ منم یه شماره به آمار رسمی لیسانس های کشور اضافه کردم .

بماند که کار سختی بود یا نبود.

خستگیم در نرفته که باید برم سر کلاس ارشد بشینمو به این فکر کنم که من که دلم

تابستون می خواست.