تولد یک پرواز
ساعت ۱۱:٥٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳٩۱/٤/۱٥ 

مینای بزرگ مرُد.

مینای کوچک پرید.

انگار که سال های آرامی را با مینای کوچک،

زیر سقف آسمان قاب شده با ساختمان های بلند اطراف؛ گذرانده باشم.

حالا فقط نارنجی قفس خالی،

دلم را آب می کند که دیگر هیچ خاطره ای ساختنی نیست.

گاهی فراموش می کنم .

فقط گاهی.