در....
ساعت ۱٠:٤۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸٤/٥/٤ 

                                                          

    ....گشود                                        

       اما ناتمام                              

      خيسی چشمانش  پنهان ماند

      و عمق درد را کاويد.     

      در را بست

      به تمامی

      خيسی چشمانم را پنهان کرد

      درد ديگر عمقی نداشت...

        ۸۴/۲/۲  ش.

                 

                                      

                  ******************************

 درهای بسته.....هر روز تعدادشون بيشتر می شه....بيشتر و بيشتر....سخته که آدم بعد از اين همه سال وقتی به پشت سرش نگاه کنه هيچکسی رو نبينه ....کسی پشتت نيست....چون تو تا جايی که تونستی پشت گرميه همه بودی....اين قانون آدماست....تا بفهمن که يه ذره برات مهمن....گاهی فکر می کنم بچه ها چی دارن که اين همه راحتن؟...يا چی ندارن که بخاطرش اين همه تظاهر نمی کنن؟ وقتی تمام آدم بودن خلاصه می شه به اين که چقدر با سياست رفتارکنی که هم خدا رو داشته باشی هم خرما....وقتی تمام آدم بودن خلاصه می شه به اين که چقدر احساس های دروغی خرج کنی....وقتی تمام آدم بودن به اين خلاصه می شه که چقدر راحت حرف های مزخرفت رو بزنی و به اين فکر نکنی که مخاطبت کيه.....وقتی تمام آدم بودن  توی اين خلاصه می شه که چند تا در رو بستی و پشت چند نفر رو خالی کردی....من نمی خوام آدم باشم....نمی خوام مثل تو باشم....شايدتمومش کردم.