تولد یک پرواز

مینای بزرگ مرُد.

مینای کوچک پرید.

انگار که سال های آرامی را با مینای کوچک،

زیر سقف آسمان قاب شده با ساختمان های بلند اطراف؛ گذرانده باشم.

حالا فقط نارنجی قفس خالی،

دلم را آب می کند که دیگر هیچ خاطره ای ساختنی نیست.

گاهی فراموش می کنم .

فقط گاهی.

/ 2 نظر / 23 بازدید
بدون امضا

یعنی دیگه هیچ صدایی نیست؟

همین

گاهی بیا اینجا