به گریه های غریبانه ام ببخشایید...

 

نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه‌های غریبانه قصه پردازم
به یاد یار و دیار آن چنان بگریم زار
که از جهان ره و رسم سفر براندازم
من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب
مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم
خدای را مددی ای رفیق ره تا من
به کوی میکده دیگر علم برافراز

...

که من که سنگ صبورم... نه سنگمو نه صبورم....

/ 2 نظر / 5 بازدید
بدون امضا

به ياد يار و ديار... منم صبور نيستم.

born

او می رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان...